Naruszenie dóbr osobistych
Najważniejszym dobrem osobistym każdego człowieka jest jego zdrowie. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste korzystają z ochrony prawa cywilnego, a więc nasze zdrowie, tak fizyczne, jak i psychiczne, również korzysta z tej ochrony. Jej przejawy znajdujemy w art. 24 k.c., który mówi o tym, że osobie,której dobro zostało naruszone działaniem (lub zaniechaniem) danego podmiotu, od odpowiedzialnego za powstałą szkodę przysługują określone roszczenia, w tym m.in. zadośćuczynienie pieniężne za doznaną, na skutek tego naruszenia krzywdę.
Oznacza to, że w przypadku naruszenia dobra osobistego, którym jest również nasze zdrowie, spowodowanego błędem medycznym lub innym naruszeniem mającym miejsce podczas korzystania ze świadczeń zdrowotnych, osoba poszkodowana może żądać zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Jeżeli na skutek tego naruszenia dojdzie jednocześnie do powstania szkody majątkowej, tj. poszkodowany poniesie koszty np. na leczenie, któremu będzie musiał się poddać, lepsze odżywianie, transport do placówek medycznych itp., a także jeżeli poniesie szkodę wynikłą z utraty korzyści majątkowych, które miał uzyskać (np. utrata zarobków w związku z koniecznością przebywania na zwolnieniu lekarskim) poszkodowany może żądać naprawienia powstałej szkody.
Na mocy artykułu 24 k.c. poszkodowanemu, oprócz zadośćuczynienia przysługują również inne roszczenia w zależności od okoliczności konkretnego przypadku. Należą do nich:
- żądanie usunięcia skutków naruszenia,
- żądanie aby osoba, która dopuściła się naruszenia, złożyła odpowiednie oświadczenie (np. przeprosiny, przyznanie się do winy itp.),
- roszczenie o zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
Ponadto, w przypadku gdy jeszcze nie doszło do naruszenia, jednak dobro osobiste zostało zagrożone cudzym działaniem, a to działanie jest bezprawne, osoba taka może żądać zaniechania, czyli zaprzestania tego działania.
